1. معماری توالی ماشینکاری برای اجزای مکانیکی باید ساختار قطعه، وضعیت قسمت خالی و نیاز به گیره و موقعیت یابی را در نظر بگیرد. مهمترین جنبه این است که سفتی قطعه کار به خطر نمی افتد.
1.1. پردازش قطعات مکانیکی عمومی در وسط باید به دقت مورد توجه قرار گیرد زیرا پردازش فرآیند قبلی نمی تواند بر موقعیت و گیره فرآیند بعدی تأثیر بگذارد.
1.2. پس از توقف فرآیندهای پردازش شکل داخلی و حفره داخلی، پردازش شکل را متوقف کنید.
1.3. بهتر است فرآیند پردازش با همان روش موقعیت یابی و بستن یا همان ابزار متوقف شود تا تعداد موقعیت یابی های مکرر، تعداد تغییرات ابزار و تعداد جابجایی صفحه فشار کاهش یابد.
1.4. فرآیندی که کمترین آسیب را به قطعه کار وارد می کند باید ابتدا برای فرآیندهای متعدد پردازش قطعات مکانیکی که در یک نصب انجام می شود تنظیم شود.
2. روش مرتب سازی متمرکز ابزار:
این است که فرآیند را بر اساس ابزار مورد استفاده به بخش‌هایی تقسیم کرده و هر بخشی را که می‌توان با استفاده از همان ابزار پردازش کرد، پردازش کرد. از چاقوهای دوم و سوم برای انجام کارهای باقی مانده که می توانند استفاده کنید. به این ترتیب، مقدار تغییرات ابزار، مقدار زمان بیکاری و خطاهای موقعیت یابی غیر ضروری را می توان کاهش داد.
3. پردازش تکنیک گروه‌بندی مبتنی بر جزئی:
اگر یک قطعه حاوی مقدار قابل توجهی پردازش باشد، قسمت پردازش ممکن است بر اساس عوامل ساختاری مانند شکل داخلی، شکل، سطح منحنی یا صفحه به تعدادی قسمت تقسیم شود. سطح صفحه و موقعیت معمولاً ابتدا پردازش می شود و سپس سوراخ انجام می شود. شکل هندسی ساده معمولاً ابتدا پردازش می شود و به دنبال آن شکل هندسی پیچیده. قطعات با دقت کمتر معمولا ابتدا پردازش می شوند و سپس قطعات با دقت بالاتر مورد نیاز پردازش می شوند.